Mustang – odległy, odizolowany i tajemniczy region w północno – zachodnim Nepalu, położony jest wzdłuż doliny rzeki Kali Gandaki.
Kali Gandaki czyli „Czarna rzeka” płynie najgłębszą doliną świata, między himalajskimi ośmiotysięcznikami Dhaulagiri I (8167 m n.p.m.) na zachodzie i Annapurną I (8091 m.n.p.m.) na wschodzie. Różnica poziomów między korytem rzeki i otaczającymi szczytami dochodzi do 6800 m n.p.m. i rozciąga się aż na pustynną wyżynę tybetańską.
Historia mówi, że założycielem istniejącego do dziś Mustangu (Królestwa Lo) jest Ame Pal, to on ustanowił w 1380 roku Mustang niezależnym Królestwem.
Mustang ma bogatą historię. W średniowieczu była to ważna przystań na trasie handlowej między Tybetem, nizinnym Nepalem a Indiami. Trasa Jedwabnego Szlaku była jedną z najkrótszych dróg pomiędzy Wyżyną Tybetańską a Indiami. Karawany jaków przewoziły głównie sól, wełnę, turkusy, jęczmień, a mieszkańcy Lo-pa (ludzie Lo) zbierali podatki.
Król Ame Pal wprowadził buddyzm jako religię państwową. Pod jego rządami region stał się ważnym centrum buddyjskiej kultury i sztuki.
Od 1795 Mustang stanowił wspólne lenno Nepalu i Tybetu.
W 1951 roku oddziały Chińskiej Armii Ludowo – Wyzwoleńczej wkroczyły do Tybetu.
Królestwo Lo zamknęło północną granicę i zostało formalnie częścią Królestwa Nepalu – królestwa gdyż w tym samym roku została wprowadzona monarchia konstytucyjna w Nepalu co spowodowało, że Mustang stał się dystryktem i odebrał królowi Mustangu znaczną część władzy.
Przejęcie przez Chiny pełnej kontroli nad Tybetem spowodowało, że nepalski rząd ogłosił w 1959 roku Mustang obszarem ograniczonym, tym samym zamkniętym dla starego szlaku handlowego (katastrofa dla miejscowej ludności).
Mustang stał się nieoczekiwanie ważnym miejscem w kontekście Zimnej Wojny, konfliktu między Stanami Zjednoczonymi a Chinami.
Po aneksji Tybetu przez Chiny w 1950 roku wielu Tybetańczyków, w tym członkowie tybetańskiej armii, uciekło na południe przez Himalaje, osiedlając się w Nepalu, głównie w regionie Mustang i w odpowiedzi na chińską okupację, założyli partyzancką grupę bojową znaną jako Khampa. Byli to w większości dobrze wyszkoleni wojownicy, którzy byli zdecydowani przeciwstawić się chińskiej obecności w Tybecie i dążyli do jego wyzwolenia. W kontekście swojej szerszej polityki oporu wobec komunistycznych Chin, Amerykańska Centralna Agencja Wywiadowcza (CIA) zdecydowała się wesprzeć partyzanckie wysiłki. CIA dostarczała Khampie szkolenia, broń, amunicję oraz inne niezbędne środki. To wsparcie było częścią tajnych operacji CIA mających na celu zakłócenie chińskiej kontroli nad Tybetem. Współpraca między CIA a Khampa trwała przez większość lat 60 dwudziestego wieku. Jednak z biegiem czasu, zwłaszcza po normalizacji stosunków między USA a Chinami w latach 70, amerykańskie wsparcie dla Khampa zaczęło maleć i ostatecznie zostało wycofane. Chociaż partyzanci w Mustang prowadzili zaciętą walkę, byli stopniowo wypierani przez chińskie siły. Brak zewnętrznego wsparcia i rosnące naciski polityczne ostatecznie doprowadziły do zakończenia partyzanckiego oporu w Mustangu. Dzisiaj historia tej partyzanckiej walki i roli, jaką odegrała CIA, jest ważnym, choć często pomijanym, elementem historii relacji międzynarodowych w regionie Himalajów.Wojna ruchu oporu skończył się w 1974 roku.
W 1990 roku nowy rząd Nepalu zdecydował o ponownym częściowym otwarciu.
Latem 1992 Górny Mustang został otwarty dla obcokrajowców za specjalnym pozwoleniem Departamentu Imigracji Nepalu.
Jest wiele rzeczy, które sprawiają, że Mustang jest niesamowitym miejscem do odwiedzenia – Luri Gompa jest takim miejscem.
Główny budynek świątyni wysoko położony na klifie, został wykuty w zboczu wzgórza, tworząc świątynię-jaskinię. Na ścianach jest seria XIV-wiecznych obrazów przedstawiających indyjskich mahasiddhów. Są to święci wczesnej tradycji mahajany, którzy dzięki medytacji osiągnęli siddhi, czyli niezwykłe moce. Niektóre z nich były prawdziwymi postaciami, inne mitycznymi.
