Dzisiejsze Hampi to opuszczone miasteczko, otoczone z trzech stron przez góry: Anjaneya, Malyavanta i Matanga z czwartej strony graniczy z rzeką Tungabhadra. Historycznie jedno z najwspanialszych miast Indii, w momencie swojej świetności było jednym z najbogatszych miast świata. Hampi nazywane również Miastem Zwycięstwa, było stolicą Imperium Vijayanagar (1336 do 1565 r.), które sięgało od morza Arabskiego do Zatoki Bengalskiej.
Podróżujący do Imperium Vijayanagar w XV i XVI wieku Portugalczycy, Arabowie i Chińczycy opisywali miasto jako najwspanialsze, tętniące życiem, wyróżniające się przepychem i bogactwem, o wiele większe niż Rzym w tamtym czasie i drugie co do wielkości po Pekinie. Pisali, że zwykli ludzie nosili ozdoby z perłami.
Hampi to również niesamowity, surrealistyczny krajobraz: granitowe rozrzucone głazy, zielone pola, plantacje bananów, opisane przez UNESCO jako „surowe i inspirujące miejsce”. Zachowało się ponad 1600 zabytków: które obejmują forty, akwedukty, pałace, świątynie, kapliczki, pawilony, budowle pamiątkowe, bramy, punkty kontrolne obrony, stajnie dla słoni i koni, pozostałości największego w średniowieczu dwupiętrowego targu, łaźnie, fontanny.
W centrum Hampi wznosi się górująca nad całą wioską monumentalna świątynia Virupaksha. Świątynia Virupaksha jest głównym ośrodkiem pielgrzymkowym (ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ) w Hampi i przez wieki była uważana za najświętsze sanktuarium. Jest nienaruszona wśród okolicznych ruin, otwarta i nadal wykorzystywana do kultu. Świątynia jest poświęcona Śiwie.
Langur hulman, według mitologii hinduskiej to potomek boga – małpy Hanumana. Rodziny małp żyją w ruinach, biegają po świątyniach, zakradają się do restauracji. Pamiętamy, nie karmimy małp.
Wielkie drzewo Banjan (figowiec bengalski), rośnie nad brzegiem rzeki Tungabhadra jest uważane za święte, znane rownież jako „Drzewo Życzeń” . Ofiary składa się zawijając kamień w szmatkę i przywiązując do jego gałęzi. Gdy życzenie się spełni, kamień jest odwijany i kładziony w pobliżu.
