Kolebka buddyzmu tybetańskiego w indyjskich Himalajach.
Kraj Wysokich Przelęczy położony jest pomiędzy łańcuchem Himalajów i Karakorum, wśród ośnieżonych szczytów pasma Ladakh i Zanskaru w zachodniej części Himalajów Wysokich. Za sprawą gór Ladakh pozostawał w izolacji, nawet potężne chmury monsunowe, które nawadniają rozległy obszar Indii, nie były w stanie się tutaj przedostać, tworząc bezkres suchej ziemi o skromnej wegetacji.
Surowy klimat i zaawansowana erozja wyżłobiły w górach niezwykłe kształty. Krystalicznie czyste wody wysokogórskich jezior ozdabiają krajobraz Lakakhu.
W dolinie Nubry, zwanej doliną kwiatów, znajduje się piaszczysta pustynia z wydmami, na której mieszkają wielbłądy dwugarbne – baktriany.
Położony na skraju Wyżyny Tybetańskiej Ladakh leży na dawnym szlaku handlowym, między Kaszmirem, Tybetem i Indiami. Schowany w górach zawsze był miejscem tajemniczym, gdzie znaleźć można było ciszę i spokój.
STOLICA LADAKHU- LEH
Leh nie jest typowym miastem indyjskim, sam Ladakh też bardziej przypomina Tybet z którym graniczy, niż Indie. Leh jest to największe miasto i stolica LADAKHU, kiedyś historyczna stolica Królestwa Ladakhu, leży na wysokości 3514 m n.p.m. Otoczone przez majestatyczne szczyty Himalajów, Leh oferuje wyjątkową mieszankę historycznych zabytków, duchowych miejsc i nowoczesnych udogodnień, tworząc unikalną atmosferę, która przyciąga zarówno turystów, jak i pielgrzymów. Najlepszym sposobem, aby poczuć klimat i atmosferę miasta, jest spacer po centrum. Główna ulica Leh, zwana Main Bazaar, jest sercem miasta. Chodniki tętnią życiem od wczesnych godzin rannych, kiedy to kobiety w ozdobnych nakryciach głowy, tradycyjnych strojach ladakijskich zaczynają sprzedawać skarby ze swoich ogrodów: morele, migdały, orzechy włoskie, świeże warzywa. Ulica jest pełna sklepów, restauracji i kramów, które oferują różnorodne towary – od lokalnych rękodzieł po nowoczesne produkty. Spacerując po bazarze, można znaleźć tradycyjne tybetańskie thanki, biżuterię, pamiątki, wełniane ubrania z Ladakhu, ale też kaszmirskie dywany i materiały. Wąskie uliczki skręcają do zakamarków starego miasta, są niezwykłe, zabierają do innej czasoprzestrzeni, maleńkie sklepiki sprzedające kapelusze, filcowe buty, płaszcze z owczej skóry i antyczne bibeloty, małe knajpki-norki z pierożkami momo, muzułmańskie piekarnie z płaskimi chlebkami wypiekanymi w piecach tandoor.
Atmosfera Leh jest wyjątkowa
LEH
LEH – CO WARTO ZOBACZYĆ?
Kolejną naszą propozycją jest szczyt Namgyal
DHA i HANU to dwie wioski w LADAKHU – NIEZWYKŁE WIOSKI
są miejscem zamieszkania społeczności Brokpa. Mieszkańcy tych wiosek są znani z zachowania unikalnej kultury, języka i tradycji, różniących się od typowych ladakhijskich zwyczajów. Wyróżniają się oni indoeuropejskimi cechami fizycznymi. Według legend, Brokpa to potomkowie żołnierzy armii Aleksandra Wielkiego, którzy osiedlili się w regionie ponad 2000 lat temu. Chociaż teoria ta jest przedmiotem debat i badań, nie ulega wątpliwości, że Brokpa zachowali wiele aspektów swojej unikalnej kultury i dziedzictwa. Posługują się własnym dialektem, który różni się od ladakhijskiego. Znani są z tradycyjnych strojów i kwiatowych czepców noszonych przez kobiety. Mieszkańcy Dha-Hanu utrzymują się głównie z rolnictwa. Ich techniki uprawy, dostosowane do trudnych warunków Himalajów, są fascynującym przykładem zrównoważonej adaptacji do surowego środowiska. Od wieków uprawiają morele, orzechy włoskie, i warzywa w swoich tarasowych ogrodach.
DOLINA NUBRY – pustynia w Himalajach
Dolina Nubry znajduje się około 120 km na północ od Leh, stolicy Ladakhu. Dojazd zajmuje od 4 do 6 godzin, w zależności od warunków na drodze. Trasa prowadzi przez słynną przełęcz Khardung La (5 359 m n.p.m.), która przez lata uchodziła za najwyższą przejezdną drogę świata. Choć istnieją wyższe przełęcze, Khardung La pozostaje jedną z najwyższych dostępnych dla turystów. Przełęcz często jest pokryta śniegiem, a warunki mogą się zmieniać bardzo szybko – mgła, wiatr i niska temperatura to tutaj norma. Mimo to widok na otaczające góry i doliny rekompensuje trud podróży.
Po zjechaniu z Khardung La krajobraz stopniowo się zmienia – surowe, skaliste zbocza ustępują dolinom, w których płyną rzeki Shyok i Nubra. Mieszkańcy uprawiają tu morele, jabłonie i jęczmień, korzystając z systemów irygacyjnych, które pozwalają wykorzystać wodę z topniejących lodowców.
Wydmy w sercu Himalajów
Jednym z najbardziej zaskakujących elementów krajobrazu Nubry są piaszczyste wydmy w okolicach Hunder. Ich obecność w środku wysokogórskiego regionu to efekt wyjątkowych warunków klimatycznych. Dolina leży w cieniu opadowym Himalajów – monsunowe deszcze nie docierają tu z południa, przez co opady są minimalne, a procesy erozyjne i silne wiatry kształtowały ten pustynny teren przez tysiące lat. Wydmy są pozostałością dawnych osadów rzecznych, które przez lata były rozdmuchiwane przez wiatry znad rzeki Shyok.
Oprócz złocistych piasków uwagę przyciągają baktriańskie wielbłądy, czyli wielbłądy dwugarbne. To zwierzęta przystosowane do ekstremalnych warunków, które kiedyś stanowiły nieodłączny element karawan podróżujących Jedwabnym Szlakiem. Przez Nubrę biegła jedna z odnóg tego słynnego szlaku handlowego, prowadząca do Kaszmiru i dalej w stronę Azji Środkowej. Choć dziś baktrianów używa się głównie do przejażdżek dla turystów, nadal można zobaczyć niewielkie stada pasące się na obrzeżach wioski.
Miejscowości w dolinie:
- Diskit – największa miejscowość i administracyjne centrum regionu,
- Hunder – znane z wydm i baktriańskich wielbłądów,
- Sumur – siedziba klasztoru Samstanling,
- Turtuk – dawna wioska pakistańska, otwarta dla turystów dopiero w 2010 roku,
- Panamik – słynie z gorących źródeł i dawnego znaczenia jako przystanek dla karawan
Klasztor Diskit – duchowe serce Nubry
Najstarszym i największym klasztorem w dolinie jest Diskit Gompa, zbudowany w XIV wieku. Przynależy do szkoły Gelug i do dziś jest ważnym centrum religijnym regionu. W jego wnętrzu znajdują się bogato zdobione posągi, stare manuskrypty oraz freski. Na wzgórzu nieopodal klasztoru stoi imponująca 32-metrowa statua Buddy Maitreji, widoczna z wielu miejsc w dolinie. Została wzniesiona z inicjatywy Dalajlamy XIV jako symbol pokoju i ochrony dla mieszkańców Nubry.
